وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا ( 154 ) وكوه طور را به يادبود پيمان [ با ] آنان ، بالاى سرشان افراشته داشتيم وبه آنان گفتيم : « سجده‌كنان از در درآييد » و [ نيز ] به آنان گفتيم : « در روز شنبه تجاوز مكنيد . » واز ايشان پيمانى استوار گرفتيم . ( 154 )